Mi cunortu cu ‘n friscalettu

 

CCA’ E’ TEMPU ’I FOCU

Sciarriamuni  cchi cuticchiuna

nca stu carrettu senti i scaffi

e a matinata strinci a vuci ê cani

ntu cannolu ’i scuncichi

e ammatula n’allattariamu

pi canusciri a jurnata

mentri i campani n’arricogghinu

p’a prima missa

ma tu cchi cannili astutati

’un haj unni jiri

e ju appressu a tia

cu na cuttunina stinciuta

ca d’u lettu passau o malasenu

unni s’a mancia u pruvulazzu.

’Nca ci vulissi ’n sartu giustu

pi pruvarini stu vistitu

pi pigghiarini i misuri

pi strincirlu e allargarlu

a cumminenza

e pacenzia si nnu lassa ncimatu

o si nnu cunsigna p’a missa cantata

quannu tisi tisi nni mutamu

pi l’ultima bedda fiura.

 

Ccà è tempu ’i focu

e ’i litanii…

e nsemmula agghiuttemu sputazza

ma ntu fistinu nni cunnuceru

a via ’i pinnuli

Ccà  stamu e ’un nni putemu fujiri

e â morti pari cu lassa!

 

MI CUNORTU CU ’N FRISCALETTU

Ascutu u ventu  ca spatulìa

s’arrimazza senza risettu

pari ca nni fa a limosina

si   cummogghia  ’i  cinniri

u so viaggiu dulurusu

e mi cunortu cu ’n friscalettu

quannu si strica ê canni

e canciu strata p’arricanusciri

cugnintura di novi trummi

pi cunzari a festa.

 

Ma stasira stancu

babbaluciu siccu n-pampina

senza vuci stennu i manu

ô cufuni d’u celu

e tutti i stiddi mi vennu  a salutari

u ventu l’annaca cchi so chiacchiari

cu resta mpinnuliata

e cu cadi

e  ju la cercu nta lu mari

cu stu friscalettu

la cercu puru alluciatu d’u suli

ma nisciutu a ligna ê turnari

nca  a mè tannura aspetta:

 

idda sapi  ca scrivu littri

e ca mi fazzu  ’n quattru

prima d’appinnicari a jurnata

ma na curpa sula m’avi a pirdunari

 

d’ arraccamari u munnu

nta lu cori di l’omini.

                                 Salvatore Bommarito